آموزش مدیریت ایمنی آتش نشانی

1. دانش ایمنی آتش نشانی

احتراق یک واکنش شیمیایی است که نور و گرما تولید می کند. دارای سه شرط زیر است:

1) شما باید سوخت داشته باشید. آنهایی که می توانند با اکسیژن یا سایر اکسیدان های موجود در هوا واکنش دهند، مواد قابل احتراق نامیده می شوند. عمدتاً به گاز قابل اشتعال و بخار مایع قابل اشتعال اشاره دارد.

2) شما باید مواد احتراق داشته باشید. به طور عمده برای اکسیژن یا هوا، احتراق دیگری دارای انواع مختلفی از اکسیدان ها مانند پراکسید، اسید نیتریک و نمک های آن است.

3) منبع آتش داشته باشید. عمدتاً گرما است و باید مقداری انرژی اشتعال داشته باشد.

2. روشهای اولیه اطفای حریق

1) روش خنک کردن: برای خاموش کردن آتش، دمای یک ماده در حال سوختن را کاهش دهید، مانند آب. اما موارد ضد آب مانند روغن روی آتش، این روش امکان پذیر نیست.

2) خفگی: جلوگیری از جریان هوا به منطقه احتراق. به عنوان مثال از خاموش کننده های فوم، خاموش کننده های دی اکسید کربن و غیره استفاده کنید.

3) روش سرکوب کننده: از یک عامل خاموش کننده سرکوب کننده برای آتش زدن محفظه احتراق مانند پودر خشک، کپسول آتش نشانی 1211 و غیره استفاده کنید.

4) راه دور ماندن: مواد قابل احتراق را قطع کنید. به عنوان مثال، مواد قابل احتراق را در نزدیکی نقطه احتراق از آتش دور کنید. شیر مخزن گاز و غیره را ببندید.

3. روش فرار

1) بینی و دهان خود را با حوله یا دستمال بپوشانید.

2) خود را با کتهای نخی خیس، لحاف، پتو و غیره بپوشانید و تا جایی که می توانید با عجله از آتش خارج شوید.

3) اگر آتش بزرگ است، می توانید به داخل اتاقی عقب نشینی کنید، شکاف در با حوله، پتو و سایر موارد مسدود شده است و زمان نجات را افزایش می دهد.